Vroeger trapte ik wel eens een balletje met vrienden. En na een hele middag voetballen, sloop er wel eens wat nonchalance in. Omdat we de doelen meestal met trainingsjacks hadden gemaakt, kon het voorkomen dat er heftig gediscussieerd werd of een doelpunt wel of niet telde. De uitkomst kon toen twee kanten op: het doelpunt telde wel en er werd verder gespeeld of het doelpunt telde niet en de helft van de spelers ging naar huis.
Gelukkig heb je daar in het professionele voetbalcircus van tegenwoording geen last van. Daar zijn goed gekwalificeerde scheidsrechters (3 in het veld en 1 langs de lijn) die heldere beslissingen maken. En dan de altijd aanwezige camera’s die alles haarscherp kunnen terughalen.
Of zouden er misschien nog enkele Chinese belangen meespelen?