|
|
Het was een mooi voornemen, al zeg ik het zelf. Ik zou me minder ergeren aan mijn mede-weggebruikers. Een beetje als de kerstgedachten: leven en laten leven. Nu, na een halve week werken ben ik de kerstgedachten helemaal kwijt. En trouwens, met kerst is het natuurlijk ook niet leven en laten leven, maar eerder vreten wat je kan, tot de riem knapt Ik heb al eerder geschreven dat ik met mijn auto’s enige pech heb gehad. Dat was mijn (onze) eigen auto. Maar ik heb ook een lease-auto. En ook die heeft de afgelopen tijd probleempjes. Afspraak gemaakt en langsgegaan. De monteur kon wel even kijken…. Na 10 minuten kwam hij terug met een kabeltje in de hand.
Ja, dat zag ik ook, maar hoe nu verder?
Nou ja een nieuwe voorruit dan maar. Ik kreeg een mooie leen-auto mee en de opdracht om om 16:30 uur terug te zijn. Toen ik op de afgesproken tijd terug was, stond de auto al buiten en kon ik gelijk instappen en wegrijden. En pas de volgende dag merkte ik op dat er iets niet goed was. Ik had opeens geen binnenverlichting en zelfdimmende achteruitkijkspiegel meer. Dus nog maar een keertje terug.
Ja, daar heb ik niet zo veel aan natuurlijk, maar goed, na 10 minuten was het probleem opgelost (ik had zelfs niet eens de tijd om mijn koffie op te drinken) en kon ik weer naar huis. Inmiddels houdt (hield?) de winter Nederland stevig in haar greep. Snelwegen worden gedeeltelijk gesloten omdat er gaten in vallen en er teveel stukjes asfalt loskomen. Die stukjes kunnen dan weer schade veroorzaken aan de voorruit. En geloof het of niet, maar gisteren werd geconstateerd dat er een sterretje in mijn voorruit zat…. Gezien op een vrachtwagen: een plaatje waardoor het lijkt alsof de vrachtwagen leeg is. Het plaatje was net zo groot als de vrachtwagen en levensecht. Ook al reed ik er niet direct achter, toch kreeg ik de illusie dat ik in de vrachtwagen gezogen werd. Ik heb zo’n plaatje ook al een keer achterop een bestelbusje gezien. Toen reed ik er wel direct achter. Ik moest toen erg mijn best doen om NIET naar het plaatje te kijken. Ik vind het erg storend en het lijkt me dat het niet echt een veilige situatie creëert op de weg. Ik hoop niet dat meer bedrijven dit voorbeeld gaan volgen. Deze week mocht ik weer naar het Diepe Zuiden, voor mijn werk. Ik kom dan langs de werkzaamheden (nou ja, WERKzaamheden? Nog nooit iemand daadwerkelijk zien werken aan de weg daar) van de limburgse tunnels. Omdat ik daar al zo vaak hebt gereden en ik al bezig was met de aankomende taken die ik moest uitvoeren was ik minder geconcentreerd. En dat vertaalde zich weer in een bijna onvrijwillige kennismaking met de vangrail. En alsof het nog niet genoeg was, zat ik op de terugweg (ongeveer 5 minuten vanaf het kantoor) bijna bovenop een andere auto. Zou ik misschien lijden aan concentratieverlies?
Ik heb er gisteren twee-en-een-half-uur over gedaan om van mijn werk in Sittard terug naar huis te komen. Reden: de Swalmentunnel. Lees meer Grrrrrrrrr |
|
Copyright © 2010 VULGIVAGA | ZOMER 2010 - All Rights Reserved |
|
